“Harītakaṃ āmalakaṃ,
amba­jambu­vi­bhīta­kaṃ;
Kolaṃ bhallātakaṃ billaṃ,
sayameva harāmahaṃ.

Disvāna pabbhāragataṃ,
jhāyiṃ jhānarataṃ muniṃ;
Ābādhena āpīḷentaṃ,
adutīyaṃ mahāmuniṃ.

Harītakaṃ gahetvāna,
sayambhussa adāsahaṃ;
Khādamattamhi bhesajje,
byādhi passambhi tāvade.

Pahīnadaratho buddho,
anumodamakāsi me;
‘Bhesaj­ja­dā­neniminā,
byādhi­vū­pasa­mena ca.

Devabhūto manusso vā,
jāto vā aññajātiyā;
Sabbattha sukhito hotu,
mā ca te byādhimāgamā’.

Idaṃ vatvāna sambuddho,
sayambhū aparājito;
Nabhaṃ abbhuggamī dhīro,
haṃsarājāva ambare.

Yato harītakaṃ dinnaṃ,
sayambhussa mahesino;
Imaṃ jātiṃ upādāya,
byādhi me nupapajjatha.

Ayaṃ pacchimako mayhaṃ,
carimo vattate bhavo;
Tisso vijjā sacchikatā,
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Catunnavutito kappe,
­bhesaj­ja­madadiṃ tadā;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
bhesajjassa idaṃ phalaṃ.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
… pe …
viharāmi anāsavo.

Svāgataṃ vata me āsi,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā harītakadāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Harīta­ka­dāyakat­theras­sāpadā­naṃ aṭṭhamaṃ.