“Hatthirājā tadā āsiṃ,
īsādanto uruḷhavā;
Vicaranto brahāraññe,
addasaṃ lokanāyakaṃ.

Ambapiṇḍaṃ gahetvāna,
adāsiṃ satthuno ahaṃ;
Paṭiggaṇhi mahāvīro,
siddhattho lokanāyako.

Mama nij­jhāyamā­nassa,
paribhuñji tadā jino;
Tattha cittaṃ pasādetvā,
tusitaṃ upapajjahaṃ.

Tato ahaṃ cavitvāna,
cakkavattī ahosahaṃ;
Eteneva upāyena,
anubhutvāna sampadā.

Padhā­na­pahitat­tohaṃ,
upasanto nirūpadhi;
Sabbāsave pariññāya,
viharāmi anāsavo.

Catunnavutito kappe,
yaṃ phalamadadiṃ tadā;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
phala­dā­nassi­daṃ phalaṃ.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
… pe …
viharāmi anāsavo.

Svāgataṃ vata me āsi,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā ambapiṇḍiyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Amba­piṇḍi­yat­theras­sāpadā­naṃ navamaṃ.