“Ajinena nivatthohaṃ,
Vākacīradharo tadā;
Khāriyā pūrayitvāna,
Kolaṃhāsiṃ mamassamaṃ.

Tamhi kāle sikhī buddho,
eko adutiyo ahu;
Mamassamaṃ upāgacchi,
jānanto sabbakālikaṃ.

Sakaṃ cittaṃ pasādetvā,
vanditvāna ca subbataṃ;
Ubho hatthehi paggayha,
kolaṃ bud­dhassadā­sahaṃ.

Ekatiṃse ito kappe,
yaṃ phalamadadiṃ tadā;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
koladānassidaṃ phalaṃ.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
… pe …
viharāmi anāsavo.

Svāgataṃ vata me āsi,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā koladāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Kola­dāyakat­theras­sāpadā­naṃ dutiyaṃ.