Aṅguttara Nikāya 5

12. Andha­ka­vinda­vagga

111. Kulūpakasutta

“Pañcahi, bhikkhave, dhammehi samannāgato kulūpako bhikkhu kulesu appiyo ca hoti amanāpo ca agaru ca abhāvanīyo ca. Katamehi pañcahi? Asan­thava­vissāsī ca hoti, anissa­ra­vi­kappī ca, vis­saṭṭhu­pasevī ca, upa­kaṇṇa­ka­jappī ca, atiyācanako ca. Imehi kho, bhikkhave, pañcahi dhammehi samannāgato kulūpako bhikkhu kulesu appiyo ca hoti amanāpo ca agaru ca abhāvanīyo ca.

Pañcahi, bhikkhave, dhammehi samannāgato kulūpako bhikkhu kulesu piyo ca hoti manāpo ca garu ca bhāvanīyo ca. Katamehi pañcahi? Na asan­thava­vissāsī ca hoti, na anissa­ra­vi­kappī ca, na vis­saṭṭhu­pasevī ca, na upa­kaṇṇa­ka­jappī ca, na atiyācanako ca. Imehi kho, bhikkhave, pañcahi dhammehi samannāgato kulūpako bhikkhu kulesu piyo ca hoti manāpo ca garu ca bhāvanīyo cā”ti.

Paṭhamaṃ.