Saṃyutta Nikāya 48

2. Mudutaravagga

17. Tatiya­vitthā­ra­sutta

“Pañcimāni, bhikkhave, indriyāni. Katamāni pañca? Saddhindriyaṃ … pe … paññindriyaṃ—imāni kho, bhikkhave, pañcindriyāni. Imesaṃ kho, bhikkhave, pañcannaṃ indriyānaṃ samattā paripūrattā arahaṃ hoti, tato mudutarehi antarā­pari­nib­bāyī hoti, tato mudutarehi upahac­ca­pari­nib­bāyī hoti, tato mudutarehi asaṅ­khā­ra­pari­nib­bāyī hoti, tato mudutarehi sasaṅ­khā­ra­pari­nib­bāyī hoti, tato mudutarehi uddhaṃsoto hoti akaniṭṭhagāmī, tato mudutarehi sakadāgāmī hoti, tato mudutarehi sotāpanno hoti, tato mudutarehi dhammānusārī hoti, tato mudutarehi saddhānusārī hoti. Iti kho, bhikkhave, paripūraṃ paripūrakārī ārādheti, padesaṃ padesakārī ārādheti. ‘Avañjhāni tvevāhaṃ, bhikkhave, pañcindriyānī’ti vadāmī”ti.

Sattamaṃ.