“Nibbute lokanāthamhi,
siddhatthe dvipaduttame;
Vitthārike pāvacane,
bāhujaññamhi sāsane.

Pasannacitto sumano,
sīhā­sana­makāsa­haṃ;
Sīhāsanaṃ karitvāna,
pāda­pīṭha­makāsa­haṃ.

Sīhāsane ca vassante,
gharaṃ tattha akāsahaṃ;
Tena cittappasādena,
tusitaṃ upapajjahaṃ.

Āyāmena catubbīsa-
yojanaṃ āsi tāvade;
Vimānaṃ sukataṃ mayhaṃ,
vitthārena catuddasa.

Sataṃ kaññāsahassāni,
parivārenti maṃ sadā;
Soṇṇamayañca pallaṅkaṃ,
byamhe āsi sunimmitaṃ.

Hatthiyānaṃ assayānaṃ,
dibbayānaṃ upaṭṭhitaṃ;
Pāsādā sivikā ceva,
nibbattanti yadicchakaṃ.

Maṇimayā ca pallaṅkā,
aññe sāramayā bahū;
Nibbattanti mamaṃ sabbe,
sīhāsanassidaṃ phalaṃ.

Soṇṇamayā rūpimayā,
phali­kā­veḷu­riyā­mayā;
Pādukā abhirūhāmi,
pāda­pīṭhas­sidaṃ phalaṃ.

Catunnavutito kappe,
yaṃ kammamakariṃ tadā;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
puñña­kammas­sidaṃ phalaṃ.

Tesattatimhito kappe,
indanāmā tayo janā;
Dve­satta­tim­hito kappe,
tayo sumananāmakā.

Samasattatito kappe,
tayo varuṇanāmakā;
Satta­ratana­sam­pannā,
catudīpamhi issarā.

Paṭisambhidā catasso,
vimokkhāpi ca aṭṭhime;
Chaḷabhiññā sacchikatā,
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā sīhāsanadāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Sīhā­sanadā­ya­kat­theras­sāpadā­naṃ paṭhamaṃ.