“Tayome, bhikkhave, dhammā attab­yābādhā­yapi saṃvattanti, parab­yābādhā­yapi saṃvattanti, ubhayab­yābādhā­yapi saṃvattanti. Katame tayo? Kāyaduccaritaṃ, vacīduccaritaṃ, manoduccaritaṃ. Ime kho, bhikkhave, tayo dhammā attab­yābādhā­yapi saṃvattanti, parab­yābādhā­yapi saṃvattanti, ubhayab­yābādhā­yapi saṃvattanti.

Tayome, bhikkhave, dhammā nevattab­yābādhā­yapi saṃvattanti, na parab­yābādhā­yapi saṃvattanti, na ubhayab­yābādhā­yapi saṃvattanti. Katame tayo? Kāyasucaritaṃ, vacīsucaritaṃ, manosucaritaṃ. Ime kho, bhikkhave, tayo dhammā nevattab­yābādhā­yapi saṃvattanti, na parab­yābādhā­yapi saṃvattanti, na ubhayab­yābādhā­yapi saṃvattantī”ti.

Sattamaṃ.