Atha kho sambahulā bhikkhū yena bhagavā tenu­pasaṅka­miṃsu; upasaṅkamitvā … pe … ekamantaṃ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṃ etadavocuṃ: “katamā nu kho, bhante, vedanā, katamo vedanāsamudayo, katamā vedanā­sa­muda­ya­gāminī paṭipadā? Katamo vedanānirodho, katamā vedanā­nirodha­gāminī paṭipadā? Ko vedanāya assādo, ko ādīnavo, kiṃ nissaraṇan”ti? “Tisso imā, bhikkhave, vedanā—sukhā vedanā, dukkhā vedanā, adukkhamasukhā vedanā. Imā vuccanti, bhikkhave, vedanā. Phassasamudayā vedanāsamudayo. Taṇhā vedanā­sa­muda­ya­gāminī paṭipadā. Phassanirodhā … pe … yo vedanāya ­chanda­rāga­vinayo ­chanda­rāgap­pahānaṃ. Idaṃ vedanāya nissaraṇan”ti.

Chaṭṭhaṃ.