Ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anātha­piṇḍi­kassa ārāme. Tena kho pana samayena bhagavā mahatiyā parisāya parivuto dhammaṃ deseti.

Atha kho mārassa pāpimato etadahosi: “ayaṃ kho samaṇo gotamo mahatiyā parisāya parivuto dhammaṃ deseti. Yannūnāhaṃ yena samaṇo gotamo tenu­pasaṅka­meyyaṃ vicak­khu­kam­māyā”ti. Atha kho māro pāpimā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ gāthāya ajjhabhāsi: 

“Kinnu sīhova nadasi,
parisāyaṃ visārado;
Paṭimallo hi te atthi,
vijitāvī nu maññasī”ti.

“Nadanti ve mahāvīrā,
parisāsu visāradā;
Tathāgatā balappattā,
tiṇṇā loke visattikan”ti.

Atha kho māro pāpimā “jānāti maṃ bhagavā, jānāti maṃ sugato”ti dukkhī dummano tat­the­vantara­dhāyīti.