“Padumuttaro nāma jino,
sabbadhammāna pāragū;
Ito satasahassamhi,
kappe uppajji nāyako.

Tadāhaṃ haṃsavatiyaṃ,
jātā aññatare kule;
Upetvā taṃ naravaraṃ,
saraṇaṃ samupāgamiṃ.

Dhammañca tassa assosiṃ,
catu­sac­cūpa­sañ­hi­taṃ;
Madhuraṃ paramassādaṃ,
vaṭṭa­santi­su­khā­vahaṃ.

Tadā ca bhikkhuniṃ vīro,
lūkha­cīvara­dhāri­niṃ;
Ṭhapento etadaggamhi,
vaṇṇayī purisuttamo.

Janet­vā­nappa­kaṃ pītiṃ,
sutvā bhikkhuniyā guṇe;
Kāraṃ katvāna buddhassa,
yathāsatti yathābalaṃ.

Nipacca munivaraṃ taṃ,
taṃ ṭhāna­mabhi­pattha­yiṃ;
Tadānumodi sambuddho,
ṭhānalābhāya nāyako.

‘Satasahassito kappe,
okkā­kakula­sam­bhavo;
Gotamo nāma gottena,
satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādā,
orasā dhammanimmitā;
Kisāgotamī nāmena,
hessati satthu sāvikā’.

Taṃ sutvā muditā hutvā,
yāvajīvaṃ tadā jinaṃ;
Mettacittā paricariṃ,
paccayehi vināyakaṃ.

Tena kammena sukatena,
cetanā­paṇi­dhīhi ca;
Jahitvā mānusaṃ dehaṃ,
tāvatiṃ­sa­ma­gaccha­haṃ.

Imamhi bhaddake kappe,
brahmabandhu mahāyaso;
Kassapo nāma gottena,
uppajji vadataṃ varo.

Upaṭṭhāko mahesissa,
tadā āsi narissaro;
Kāsirājā kikī nāma,
­bārāṇa­si­pu­ruttame.

Pañcamī tassa dhītāsiṃ,
dhammā nāmena vissutā;
Dhammaṃ sutvā jinaggassa,
pabbajjaṃ samarocayiṃ.

Anujāni na no tāto,
agāreva tadā mayaṃ;
Vīsa­vassa­sahas­sāni,
vicarimha atanditā.

Komārib­rahma­cari­yaṃ,
rājakaññā sukhedhitā;
Buddho­paṭṭhā­na­niratā,
muditā satta dhītaro.

Samaṇī samaṇaguttā ca,
bhikkhunī bhikkhudāyikā;
Dhammā ceva sudhammā ca,
sattamī saṃghadāyikā.

Khemā uppalavaṇṇā ca,
paṭācārā ca kuṇḍalā;
Ahañca dhammadinnā ca,
visākhā hoti sattamī.

Tehi kammehi sukatehi,
cetanā­paṇi­dhīhi ca;
Jahitvā mānusaṃ dehaṃ,
tāvatiṃ­sa­ma­gaccha­haṃ.

Pacchime ca bhave dāni,
jātā seṭṭhikule ahaṃ;
Duggate adhane naṭṭhe,
gatā ca sadhanaṃ kulaṃ.

Patiṃ ṭhapetvā sesā me,
dessanti adhanā iti;
Yadā ca pasūtā āsiṃ,
sabbesaṃ dayitā tadā.

Yadā so taruṇo bhaddo,
komalako sukhedhito;
Sapāṇamiva kanto me,
tadā yamavasaṃ gato.

Sokaṭ­ṭā­dīna­va­danā,
assunettā rudammukhā;
Mataṃ kuṇapamādāya,
vilapantī gamāmahaṃ.

Tadā ekena sandiṭṭhā,
upetvā­bhisak­kuttamaṃ;
Avocaṃ ‘dehi bhesajjaṃ,
putta­sañ­jīva­nanti bho’.

‘Na vijjante matā yasmiṃ,
gehe siddhatthakaṃ tato;
Āharā’ti jino āha,
vina­yo­pāya­kovido.

Tadā gamitvā sāvatthiṃ,
na labhiṃ tādisaṃ gharaṃ;
Kuto siddhatthakaṃ tasmā,
tato laddhā satiṃ ahaṃ.

Kuṇapaṃ chaḍḍayitvāna,
upesiṃ lokanāyakaṃ;
Dūratova mamaṃ disvā,
avoca madhurassaro.

‘Yo ca vassasataṃ jīve,
apassaṃ udayabbayaṃ;
Ekāhaṃ jīvitaṃ seyyo,
passato udayabbayaṃ.

Na gāmadhammo nigamassa dhammo,
Na cāpiyaṃ ekakulassa dhammo;
Sabbassa lokassa sadevakassa,
Eseva dhammo yadidaṃ aniccatā’.

Sāhaṃ sutvānimā gāthā,
dhammacakkhuṃ visodhayiṃ;
Tato viñ­ñā­ta­saddhammā,
pabbajiṃ anagāriyaṃ.

Tathā pabbajitā santī,
yuñjantī jinasāsane;
Na cireneva kālena,
arahat­ta­ma­pāpuṇiṃ.

Iddhīsu ca vasī homi,
dibbāya sotadhātuyā;
Paracittāni jānāmi,
satthu­sāsana­kārikā.

Pubbenivāsaṃ jānāmi,
dibbacakkhu visodhitaṃ;
Khepetvā āsave sabbe,
visuddhāsiṃ sunimmalā.

Pariciṇṇo mayā satthā,
kataṃ buddhassa sāsanaṃ;
Ohito garuko bhāro,
bhavanetti samūhatā.

Yassatthāya pabbajitā,
agāras­mā­nagā­riyaṃ;
So me attho anuppatto,
sabba­saṃ­yoja­nak­khayo.

Attha­dhamma­ni­rut­tīsu,
paṭibhāne tatheva ca;
Ñāṇaṃ me vimalaṃ suddhaṃ,
buddha­seṭṭhassa vāhasā.

Saṅkārakūṭā āhitvā,
susānā rathiyāpi ca;
Tato saṅghāṭikaṃ katvā,
lūkhaṃ dhāremi cīvaraṃ.

Jino tasmiṃ guṇe tuṭṭho,
lūkha­cīvara­dhāraṇe;
Ṭhapesi etadaggamhi,
parisāsu vināyako.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
… pe …
viharāmi anāsavā.

Svāgataṃ vata me āsi,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ kisāgotamī bhikkhunī imā gāthāyo abhāsitthāti.

Kisā­gotamī­theri­yāpadā­naṃ dutiyaṃ.