၁ဝဝ။ ရဟန်းတို့ တစ်ယောက်တည်း ကိန်းအောင်းခြင်း၌ အားထုတ်မှုသို့ ရောက်ကြကုန်လော့၊ ရဟန်းတို့ တစ်ယောက်တည်း ကိန်းအောင်းသော ရဟန်းသည်ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ သိနိုင်၏။

အဘယ်သို့လျှင်ဟုတ်တိုင်း မှန်စွာ သိနိုင်သနည်း။ “မျက်စိသည် မမြဲ”ဟုဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ သိနိုင်၏၊ “အဆင်းတို့သည် မမြဲကုန်”ဟုဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ သိနိုင်၏၊ “စက္ခုဝိညာဏ်သည် မမြဲ”ဟုဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ သိနိုင်၏၊ “စက္ခုသမ္ဖဿသည် မမြဲ”ဟုဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ သိနိုင်၏။ပ။ မနောသမ္ဖဿဟူသောအကြောင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် “ခံစားမှု သုခ ဒုက္ခ ဥပေက္ခာဝေဒနာသည် မမြဲ”ဟုဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ သိနိုင်၏။

ရဟန်းတို့ တစ်ယောက်တည်း ကိန်းအောင်းခြင်း၌ အားထုတ်မှုသို့ ရောက်ကြကုန်လော့။ ရဟန်းတို့တစ်ယောက်တည်း ကိန်းအောင်းသော ရဟန်းသည်ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ သိနိုင်၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

သတ္တမသုတ်။