Sāvatthi­nidānaṃ. “Kismiṃ nu kho, bhikkhave, sati, kiṃ upādāya, kiṃ abhinivissa uppajjanti saṃ­yoja­nā­bhini­ve­sa­vini­bandhāj­jho­sānā”ti? Bhagavaṃmūlakā no, bhante, dhammā … pe … “rūpe kho, bhikkhave, sati, rūpaṃ upādāya, rūpaṃ abhinivissa uppajjanti saṃ­yoja­nā­bhini­ve­sa­vini­bandhāj­jho­sānā. Vedanāya sati … saññāya sati … saṅkhāresu sati … viññāṇe sati, viññāṇaṃ upādāya, viññāṇaṃ abhinivissa uppajjanti saṃ­yoja­nā­bhini­ve­sa­vini­bandhāj­jho­sānā. Taṃ kiṃ maññatha, bhikkhave, rūpaṃ niccaṃ vā aniccaṃ vā”ti? “Aniccaṃ, bhante”. “Yaṃ panāniccaṃ … pe … api nu taṃ anupādāya uppajjeyyuṃ saṃ­yoja­nā­bhini­ve­sa­vini­bandhāj­jho­sānā”ti? “No hetaṃ, bhante”. “Evaṃ passaṃ … pe … nāparaṃ itthattāyāti pajānātī”ti.

Navamaṃ.