Saṃyutta Nikāya 48

13. Punagaṅ­gā­peyyā­la­vagga

125–​136. Punapācī­nā­di­sutta

“Seyyathāpi, bhikkhave, gaṅgā nadī pācīnaninnā pācīnapoṇā pācīnapabbhārā; evameva kho, bhikkhave, bhikkhu pañcindriyāni bhāvento pañcindriyāni bahulīkaronto nibbānaninno hoti nibbānapoṇo nib­bā­na­pabbhāro. Kathañca, bhikkhave, bhikkhu pañcindriyāni bhāvento pañcindriyāni bahulīkaronto nibbānaninno hoti nibbānapoṇo nib­bā­na­pabbhāro? Idha, bhikkhave, bhikkhu saddhindriyaṃ bhāveti rāga­vina­ya­pari­yosānaṃ dosa­vina­ya­pari­yosānaṃ moha­vina­ya­pari­yosānaṃ … pe … paññindriyaṃ bhāveti rāga­vina­ya­pari­yosānaṃ dosa­vina­ya­pari­yosānaṃ moha­vina­ya­pari­yosānaṃ. Evaṃ kho, bhikkhave, bhikkhu pañcindriyāni bhāvento pañcindriyāni bahulīkaronto nibbānaninno hoti nibbānapoṇo nib­bā­na­pabbhāro”ti.

Dvādasamaṃ.

Gaṅgā­peyyā­la­vaggo terasamo.

Cha pācīnato ninnā,
cha ninnā ca samuddato;
Dvete cha dvādasa honti,
vaggo tena pavuccatīti.