“Padumuttaro nāma jino,
āhutīnaṃ paṭiggaho;
Vasīsa­ta­sahas­sehi,
nagaraṃ pāvisī tadā.

Nagaraṃ pavisantassa,
upasantassa tādino;
Ratanāni pajjotiṃsu,
nigghoso āsi tāvade.

Buddhassa ānubhāvena,
bherī vajju­maghaṭ­ṭitā;
Sayaṃ vīṇā pavajjanti,
buddhassa pavisato puraṃ.

Buddhaseṭṭhaṃ namassāmi,
padu­mutta­ra­mahā­muniṃ;
Pāṭihīrañca passitvā,
tattha cittaṃ pasādayiṃ.

Aho buddhā aho dhammā,
aho no satthusampadā;
Acetanāpi turiyā,
sayameva pavajjare.

Satasahassito kappe,
yaṃ saññamalabhiṃ tadā;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
bud­dhasaññā­yidaṃ phalaṃ.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
… pe …
viharāmi anāsavo.

Svāgataṃ vata me āsi,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā pāṭi­hīra­saññako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Pāṭi­hīra­sañña­kat­theras­sāpadā­naṃ tatiyaṃ.