“Padu­muttara­buddhassa,
ājānī­ya­madāsa­haṃ;
Niyyādetvāna sambuddhe,
agamāsiṃ sakaṃ gharaṃ.

Devalo nāma nāmena,
satthuno aggasāvako;
Varadhammassa dāyādo,
āgacchi mama santikaṃ.

Sapattabhāro bhagavā,
ājāneyyo na kappati;
Tava saṅ­kappa­maññāya,
adhivāsesi cakkhumā.

Agghāpetvā vātajavaṃ,
sindhavaṃ sīghavāhanaṃ;
Padu­muttara­buddhassa,
kha­ma­nīya­madāsa­haṃ.

Yaṃ yaṃ yonupapajjāmi,
devattaṃ atha mānusaṃ;
Khamanīyaṃ vātajavaṃ,
cittaṃ nibbattate mama.

Lābhaṃ tesaṃ suladdhaṃva,
ye labhan­tu­pasam­padaṃ;
Punapi payirupāseyyaṃ,
buddho loke sace bhave.

Aṭṭhavī­sa­tik­khat­tuṃ­haṃ,
rājā āsiṃ mahabbalo;
Cāturanto vijitāvī,
jambusaṇḍassa issaro.

Idaṃ pacchimakaṃ mayhaṃ,
carimo vattate bhavo;
Pattosmi acalaṃ ṭhānaṃ,
hitvā jayaparājayaṃ.

Catu­tiṃsa­sahas­samhi,
mahātejosi khattiyo;
Satta­ratana­sam­panno,
cakkavattī mahabbalo.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā opavayho thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Opa­vay­hat­theras­sāpadā­naṃ pañcamaṃ.