Aṅguttara Nikāya 11

2. Anussativagga

19. Dutiya­samā­dhi­sutta

Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi: “bhikkhavo”ti. “Bhadante”ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṃ. Bhagavā etadavoca: 

“Siyā nu kho, bhikkhave, bhikkhuno tathārūpo samādhipa­ṭi­lābho yathā neva pathaviyaṃ pathavisaññī assa, na āpasmiṃ āposaññī assa … pe … na ākiñ­cañ­ñā­yatane ākiñ­cañ­ñā­yatana­saññī assa, na neva­saññā­nā­saññāya­tane neva­saññā­nā­sañ­ñāyata­na­saññī assa, na idhaloke idhalokasaññī assa, na paraloke paralokasaññī assa, yampidaṃ diṭṭhaṃ sutaṃ mutaṃ viññātaṃ pattaṃ pariyesitaṃ anuvicaritaṃ manasā tatrāpi na saññī assa; saññī ca pana assā”ti? “Bhagavaṃmūlakā no, bhante, dhammā bhaga­vaṃ­nettikā bhaga­vaṃ­paṭi­saraṇā. Sādhu vata, bhante, bhaga­van­taṃyeva paṭibhātu etassa bhāsitassa attho. Bhagavato sutvā bhikkhū dhāressantī”ti.

“Tena hi, bhikkhave, suṇātha, sādhukaṃ manasi karotha, bhāsissāmī”ti. “Evaṃ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṃ. Bhagavā etadavoca: 

“Siyā, bhikkhave, bhikkhuno tathārūpo samādhipa­ṭi­lābho yathā neva pathaviyaṃ pathavisaññī assa … pe … yampidaṃ diṭṭhaṃ sutaṃ mutaṃ viññātaṃ pattaṃ pariyesitaṃ anuvicaritaṃ manasā tatrāpi na saññī assa; saññī ca pana assā”ti.

“Yathā kathaṃ pana, bhante, siyā bhikkhuno tathārūpo samādhipa­ṭi­lābho yathā neva pathaviyaṃ pathavisaññī assa … pe … yampidaṃ diṭṭhaṃ sutaṃ mutaṃ viññātaṃ pattaṃ pariyesitaṃ anuvicaritaṃ manasā tatrāpi na saññī assa; saññī ca pana assā”ti?

“Idha, bhikkhave, bhikkhu evaṃsaññī hoti: ‘etaṃ santaṃ etaṃ paṇītaṃ, yadidaṃ sabba­saṅ­khā­ra­sama­tho sabbū­padhipa­ṭi­nissaggo taṇhākkhayo virāgo nirodho nibbānan’ti. Evaṃ kho, bhikkhave, siyā bhikkhuno tathārūpo samādhipa­ṭi­lābho yathā neva pathaviyaṃ pathavisaññī assa … pe … yampidaṃ diṭṭhaṃ sutaṃ mutaṃ viññātaṃ pattaṃ pariyesitaṃ anuvicaritaṃ manasā tatrāpi na saññī assa; saññī ca pana assā”ti.

Navamaṃ.