Aṅguttara Nikāya 3

2. Rathakāravagga

14. Cakka­vatti­sutta

“Yopi so, bhikkhave, rājā cakkavattī dhammiko dhammarājā sopi na arājakaṃ cakkaṃ vattetī”ti. Evaṃ vutte, aññataro bhikkhu bhagavantaṃ etadavoca: “ko pana, bhante, rañño cakkavattissa dhammikassa dhammarañño rājā”ti? “Dhammo, bhikkhū”ti bhagavā avoca: “idha, bhikkhu, rājā cakkavattī dhammiko dhammarājā dhammaṃyeva nissāya dhammaṃ sakkaronto dhammaṃ garuṃ karonto dhammaṃ apacāyamāno dhammaddhajo dhammaketu dhammā­dhi­pa­teyyo dhammikaṃ ­rak­khā­varaṇa­guttiṃ saṃvidahati antojanasmiṃ.

Puna caparaṃ, bhikkhu, rājā cakkavattī dhammiko dhammarājā dhammaṃyeva nissāya dhammaṃ sakkaronto dhammaṃ garuṃ karonto dhammaṃ apacāyamāno dhammaddhajo dhammaketu dhammā­dhi­pa­teyyo dhammikaṃ ­rak­khā­varaṇa­guttiṃ saṃvidahati khattiyesu, anuyantesu, balakāyasmiṃ, brāhma­ṇa­gaha­pati­kesu, negama­jāna­padesu, samaṇab­rāhma­ṇesu, migapakkhīsu. Sa kho so bhikkhu rājā cakkavattī dhammiko dhammarājā dhammaṃyeva nissāya dhammaṃ sakkaronto dhammaṃ garuṃ karonto dhammaṃ apacāyamāno dhammaddhajo dhammaketu dhammā­dhi­pa­teyyo dhammikaṃ ­rak­khā­varaṇa­guttiṃ saṃvidahitvā antojanasmiṃ, dhammikaṃ ­rak­khā­varaṇa­guttiṃ saṃvidahitvā khattiyesu … pe … anuyantesu, balakāyasmiṃ, brāhma­ṇa­gaha­pati­kesu, negama­jāna­padesu, samaṇab­rāhma­ṇesu, migapakkhīsu, dhammeneva cakkaṃ vatteti. Taṃ hoti cakkaṃ appaṭivattiyaṃ kenaci manussabhūtena paccatthikena pāṇinā.

Evamevaṃ kho, bhikkhu, tathāgato arahaṃ sammāsambuddho dhammiko dhammarājā dhammaṃyeva nissāya dhammaṃ sakkaronto dhammaṃ garuṃ karonto dhammaṃ apacāyamāno dhammaddhajo dhammaketu dhammā­dhi­pa­teyyo dhammikaṃ ­rak­khā­varaṇa­guttiṃ saṃvidahati kāyakammasmiṃ: ‘evarūpaṃ kāyakammaṃ sevitabbaṃ, evarūpaṃ kāyakammaṃ na sevitabban’ti.

Puna caparaṃ, bhikkhu, tathāgato arahaṃ sammāsambuddho dhammiko dhammarājā dhammaṃyeva nissāya dhammaṃ sakkaronto dhammaṃ garuṃ karonto dhammaṃ apacāyamāno dhammaddhajo dhammaketu dhammā­dhi­pa­teyyo dhammikaṃ ­rak­khā­varaṇa­guttiṃ saṃvidahati vacīkammasmiṃ: ‘evarūpaṃ vacīkammaṃ sevitabbaṃ, evarūpaṃ vacīkammaṃ na sevitabban’ti … pe … manokammasmiṃ: ‘evarūpaṃ manokammaṃ sevitabbaṃ, evarūpaṃ manokammaṃ na sevitabban’ti.

Sa kho so, bhikkhu, tathāgato arahaṃ sammāsambuddho dhammiko dhammarājā dhammaṃyeva nissāya dhammaṃ sakkaronto dhammaṃ garuṃ karonto dhammaṃ apacāyamāno dhammaddhajo dhammaketu dhammā­dhi­pa­teyyo dhammikaṃ ­rak­khā­varaṇa­guttiṃ saṃvidahitvā kāyakammasmiṃ, dhammikaṃ ­rak­khā­varaṇa­guttiṃ saṃvidahitvā vacīkammasmiṃ, dhammikaṃ ­rak­khā­varaṇa­guttiṃ saṃvidahitvā manokammasmiṃ, dhammeneva anuttaraṃ dhammacakkaṃ pavatteti. Taṃ hoti cakkaṃ appaṭivattiyaṃ samaṇena vā brāhmaṇena vā devena vā mārena vā brahmunā vā kenaci vā lokasmin”ti.

Catutthaṃ.