“Khaṇḍo nāmāsi nāmena,
vipas­sis­sag­gasāvako;
Ekā bhikkhā mayā dinnā,
lokāhuti­paṭig­gahe.

Tena cittappasādena,
dvipadinda narāsabha;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
eka­bhik­khā­yidaṃ phalaṃ.

Cattālīsamhito kappe,
varuṇo nāma khattiyo;
Satta­ratana­sam­panno,
cakkavattī mahabbalo.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā ekasaññako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Ekasañña­kat­theras­sāpadā­naṃ pañcamaṃ.