“Canda­bhāgā­nadī­tīre,
ahosiṃ kinnarī tadā;
Addasāhaṃ devadevaṃ,
caṅkamantaṃ narāsabhaṃ.

Ocinitvāna saḷalaṃ,
buddha­seṭṭhas­sadāsa­haṃ;
Upasiṅghi mahāvīro,
saḷalaṃ devagandhikaṃ.

Paṭiggahetvā sambuddho,
vipassī lokanāyako;
Upasiṅghi mahāvīro,
pekkhamānāya me tadā.

Añjaliṃ paggahetvāna,
vanditvā dvipaduttamaṃ;
Sakaṃ cittaṃ pasādetvā,
tato pabbatamāruhiṃ.

Ekanavutito kappe,
yaṃ pupphamadadiṃ tadā;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
buddha­pū­jāyi­daṃ phalaṃ.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
… pe …
viharāmi anāsavā.

Svāgataṃ vata me āsi,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ saḷalapupphikā bhikkhunī imā gāthāyo abhāsitthāti.

Saḷala­pupphi­kā­theri­yāpadā­naṃ dutiyaṃ.