“Padumuttaro nāma jino,
sabbadhammāna pāragū;
Ito satasahassamhi,
kappe uppajji nāyako.

Tadāhaṃ haṃsavatiyaṃ,
jātāmaccakule ahuṃ;
Nānā­ratana­paj­jote,
iddhe phīte mahaddhane.

Pitunā saha gantvāna,
mahā­jana­pu­rak­khatā;
Dhammaṃ buddhassa sutvāna,
pabbajiṃ anagāriyaṃ.

Pabbajitvāna kāyena,
pāpakammaṃ vivajjayiṃ;
Vacīduccaritaṃ hitvā,
ājīvaṃ parisodhayiṃ.

Buddhe pasannā dhamme ca,
saṃghe ca tibbagāravā;
Saddham­mas­sa­vane yuttā,
bud­dha­dassa­na­lālasā.

Aggaṃ sad­dhādhi­muttā­naṃ,
assosiṃ bhikkhuniṃ tadā;
Taṃ ṭhānaṃ patthayitvāna,
tisso sikkhā apūrayiṃ.

Tato maṃ sugato āha,
karu­ṇānuga­tā­sayo;
‘Yassa saddhā tathāgate,
acalā suppatiṭṭhitā;
Sīlañca yassa kalyāṇaṃ,
ariyakantaṃ pasaṃsitaṃ.

Saṃghe pasādo yassatthi,
ujubhūtañca dassanaṃ;
Adaliddoti taṃ āhu,
amoghaṃ tassa jīvitaṃ.

Tasmā saddhañca sīlañca,
pasādaṃ dhammadassanaṃ;
Anuyuñjetha medhāvī,
saraṃ buddhāna sāsanaṃ’.

Taṃ sutvāhaṃ pamuditā,
apucchiṃ paṇidhiṃ mama;
Tadā anomo amito,
byākarittha vināyako;
‘Buddhe pasannā kalyāṇī,
lacchase taṃ supatthitaṃ.

Satasahassito kappe,
okkā­kakula­sam­bhavo;
Gotamo nāma gottena,
satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādā,
orasā dhammanimmitā;
Siṅgālakassa mātāti,
hessati satthu sāvikā’.

Taṃ sutvā muditā hutvā,
yāvajīvaṃ tadā jinaṃ;
Mettacittā paricariṃ,
paṭipattīhi nāyakaṃ.

Tena kammena sukatena,
cetanā­paṇi­dhīhi ca;
Jahitvā mānusaṃ dehaṃ,
tāvatiṃ­sa­ma­gaccha­haṃ.

Pacchime ca bhave dāni,
girib­baja­pu­ruttame;
Jātā seṭṭhikule phīte,
mahā­ratana­sañ­caye.

Putto siṅgālako nāma,
mamāsi vipathe rato;
Diṭṭhi­gahana­pak­khando,
disā­pūja­natapparo.

Nānādisā namassantaṃ,
piṇḍāya nagaraṃ vajaṃ;
Taṃ disvā ovadī buddho,
magge ṭhatvā vināyako.

Tassa desayato dhammaṃ,
panādo vimhayo ahu;
Dve­koṭi­naranā­rīnaṃ,
dhammā­bhisa­mayo ahu.

Tadāhaṃ parisaṃ gantvā,
sutvā sugatabhāsitaṃ;
Sotā­patti­phalaṃ pattā,
pabbajiṃ anagāriyaṃ.

Na cireneva kālena,
bud­dha­dassa­na­lālasā;
Anussatiṃ taṃ bhāvetvā,
arahat­ta­ma­pāpuṇiṃ.

Dassanatthāya buddhassa,
sabbadā ca vajāmahaṃ;
Atittāyeva passāmi,
rūpaṃ nayananandanaṃ.

Sabba­pāra­mi­sam­bhū­taṃ,
­lak­khī­nilaya­naṃ varaṃ;
Rūpaṃ sabba­subhā­kiṇṇaṃ,
atittā viharāmahaṃ.

Jino tasmiṃ guṇe tuṭṭho,
etadagge ṭhapesi maṃ;
‘Siṅgālakassa yā mātā,
aggā sad­dhādhi­muttikā’.

Iddhīsu ca vasī homi,
dibbāya sotadhātuyā;
Ceto­pariya­ñāṇassa,
vasī homi mahāmuni.

Pubbenivāsaṃ jānāmi,
dibbacakkhu visodhitaṃ;
Sabbāsavā parikkhīṇā,
natthi dāni punabbhavo.

Attha­dhamma­ni­rut­tīsu,
paṭibhāne tatheva ca;
Ñāṇaṃ mama mahāvīra,
uppannaṃ tava santike.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
… pe …
viharāmi anāsavā.

Svāgataṃ vata me āsi,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ siṅgālamātā bhikkhunī imā gāthāyo abhāsitthāti.

Siṅgā­lamātu­theri­yāpadā­naṃ catutthaṃ.