“Yo raṃsi­phusi­tā­veḷo,
phusso nāma mahāmuni;
Tassāhaṃ bhaginī āsiṃ,
ajāyiṃ khattiye kule.

Tassa dhammaṃ suṇitvāhaṃ,
vippasannena cetasā;
Mahādānaṃ daditvāna,
patthayiṃ rūpasampadaṃ.

Ekattiṃse ito kappe,
sikhī lokagganāyako;
Uppanno lokapajjoto,
tilokasaraṇo jino.

Tadāruṇapure ramme,
brāhmañ­ña­ku­lasam­bhavā;
Vimuttacittaṃ kupitā,
bhikkhuniṃ abhisāpayiṃ.

‘Vesikāva anācārā’,
jina­sāsa­na­dūsikā;
Evaṃ akkosayitvāna,
tena pāpena kammunā.

Dāruṇaṃ nirayaṃ gantvā,
mahā­duk­kha­samap­pitā;
Tato cutā manussesu,
upapannā tapassinī.

Dasa­jāti­sahas­sāni,
gaṇikat­ta­makāra­yiṃ;
Tamhā pāpā na muccissaṃ,
bhutvā duṭṭhavisaṃ yathā.

Brahma­cari­ya­masevis­saṃ,
kassape jinasāsane;
Tena kammavipākena,
ajāyiṃ tidase pure.

Pacchime bhave sampatte,
ahosiṃ opapātikā;
Ambasākhantare jātā,
ambapālīti tenahaṃ.

Parivutā pāṇakoṭīhi,
pabbajiṃ jinasāsane;
Pattāhaṃ acalaṃ ṭhānaṃ,
dhītā buddhassa orasā.

Iddhīsu ca vasī homi,
sota­dhātu­vi­sud­dhiyā;
Ceto­pariya­ñāṇassa,
vasī homi mahāmuni.

Pubbenivāsaṃ jānāmi,
dibbacakkhu visodhitaṃ;
Sabbāsavā parikkhīṇā,
natthi dāni punabbhavo.

Attha­dhamma­ni­rut­tīsu,
paṭibhāne tatheva ca;
Ñāṇaṃ me vimalaṃ suddhaṃ,
buddha­seṭṭhassa vāhasā.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
… pe …
viharāmi anāsavā.

Svāgataṃ vata me āsi,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ ambapāli bhikkhunī imā gāthāyo abhāsitthāti.

Amba­pāli­theri­yāpadā­naṃ navamaṃ.