Aṅguttara Nikāya 4

14. Puggalavagga

139. Dhamma­ka­thi­ka­sutta

“Cattārome, bhikkhave, dhammakathikā. Katame cattāro? Idha, bhikkhave, ekacco dhammakathiko appañca bhāsati asahitañca; parisā cassa na kusalā hoti sahitā­sahitassa. Evarūpo, bhikkhave, dhammakathiko evarūpāya parisāya dhamma­ka­thi­kot­veva saṅkhaṃ gacchati.

Idha pana, bhikkhave, ekacco dhammakathiko appañca bhāsati sahitañca; parisā cassa kusalā hoti sahitā­sahitassa. Evarūpo, bhikkhave, dhammakathiko evarūpāya parisāya dhamma­ka­thi­kot­veva saṅkhaṃ gacchati.

Idha pana, bhikkhave, ekacco dhammakathiko bahuñca bhāsati asahitañca; parisā cassa na kusalā hoti sahitā­sahitassa. Evarūpo, bhikkhave, dhammakathiko evarūpāya parisāya dhamma­ka­thi­kot­veva saṅkhaṃ gacchati.

Idha pana, bhikkhave, ekacco dhammakathiko bahuñca bhāsati sahitañca; parisā cassa kusalā hoti sahitā­sahitassa. Evarūpo, bhikkhave, dhammakathiko evarūpāya parisāya dhamma­ka­thi­kot­veva saṅkhaṃ gacchati. Ime kho, bhikkhave, cattāro dhammakathikā”ti.

Navamaṃ.