Aṅguttara Nikāya 6

3. Anuttari­ya­vagga

23. Bhayasutta

“‘Bhayan’ti, bhikkhave, kāmānametaṃ adhivacanaṃ; ‘dukkhan’ti, bhikkhave, kāmānametaṃ adhivacanaṃ; ‘rogo’ti, bhikkhave, kāmānametaṃ adhivacanaṃ; ‘gaṇḍo’ti, bhikkhave, kāmānametaṃ adhivacanaṃ; ‘saṅgo’ti, bhikkhave, kāmānametaṃ adhivacanaṃ; ‘paṅko’ti, bhikkhave, kāmānametaṃ adhivacanaṃ.

Kasmā ca, bhikkhave, ‘bhayan’ti kāmānametaṃ adhivacanaṃ? Kāma­rāgarat­tā­yaṃ, bhikkhave, ­chanda­rāga­vini­baddho diṭṭha­dham­mikāpi bhayā na parimuccati, samparāyikāpi bhayā na parimuccati, tasmā ‘bhayan’ti kāmānametaṃ adhivacanaṃ. Kasmā ca, bhikkhave, dukkhanti … pe … rogoti … gaṇḍoti … saṅgoti … paṅkoti kāmānametaṃ adhivacanaṃ? Kāma­rāgarat­tā­yaṃ, bhikkhave, ­chanda­rāga­vini­baddho diṭṭha­dham­mikāpi paṅkā na parimuccati, samparāyikāpi paṅkā na parimuccati, tasmā ‘paṅko’ti kāmānametaṃ adhivacananti.

Bhayaṃ dukkhaṃ rogo gaṇḍo,
saṅgo paṅko ca ubhayaṃ;
Ete kāmā pavuccanti,
yattha satto puthujjano.

Upādāne bhayaṃ disvā,
jāti­maraṇa­sam­bhave;
Anupādā vimuccanti,
jāti­maraṇa­saṅ­khaye.

Te khemappattā sukhino,
diṭṭha­dhammā­bhi­nibbutā;
Sabba­vera­bhayā­tītā,
sabbadukkhaṃ upaccagun”ti.

Tatiyaṃ.