Saṃyutta Nikāya 35

6. Avijjāvagga

62. Dutiya­sab­bu­pādā­na­pari­yādāna­sutta

“Sab­bu­pādā­na­pari­yādānāya vo, bhikkhave, dhammaṃ desessāmi. Taṃ suṇātha. Katamo ca, bhikkhave, sab­bu­pādā­na­pari­yādānāya dhammo?

Taṃ kiṃ maññatha, bhikkhave, cakkhu niccaṃ vā aniccaṃ vā”ti?

“Aniccaṃ, bhante”.

“Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vā taṃ sukhaṃ vā”ti?

“Dukkhaṃ, bhante”.

“Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vipari­ṇāma­dhammaṃ, kallaṃ nu taṃ samanupassituṃ: ‘etaṃ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?

“No hetaṃ, bhante”.

“Rūpā … pe … cakkhuviññāṇaṃ niccaṃ vā aniccaṃ vā”ti?

“Aniccaṃ, bhante” … pe ….

“Cak­khu­samphasso nicco vā anicco vā”ti?

“Anicco, bhante” … pe ….

“Yampidaṃ cak­khu­samphas­sa­pac­cayā uppajjati vedayitaṃ sukhaṃ vā dukkhaṃ vā aduk­kha­ma­su­khaṃ vā tampi niccaṃ vā aniccaṃ vā”ti?

“Aniccaṃ, bhante” … pe ….

“Sotaṃ … ghānaṃ … jivhā … kāyo … mano … dhammā … manoviññāṇaṃ … manosamphasso … yampidaṃ mano­samphas­sa­pac­cayā uppajjati vedayitaṃ sukhaṃ vā dukkhaṃ vā aduk­kha­ma­su­khaṃ vā, tampi niccaṃ vā aniccaṃ vā”ti?

“Aniccaṃ, bhante”.

“Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vā taṃ sukhaṃ vā”ti?

“Dukkhaṃ, bhante”.

“Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vipari­ṇāma­dhammaṃ, kallaṃ nu taṃ samanupassituṃ: ‘etaṃ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?

“No hetaṃ, bhante”.

“Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako cakkhusmimpi nibbindati, rūpesupi nibbindati, cak­khu­viñ­ñā­ṇepi nibbindati, cak­khu­samphas­sepi nibbindati. Yampidaṃ cak­khu­samphas­sa­pac­cayā uppajjati vedayitaṃ sukhaṃ vā dukkhaṃ vā aduk­kha­ma­su­khaṃ vā tasmimpi nibbindati … pe … jivhāyapi nibbindati, rasesupi nibbindati, jivhāviññāṇepi nibbindati, jivhā­samphas­sepi nibbindati, yampidaṃ jivhā­samphas­sa­pac­cayā uppajjati … pe … manasmimpi nibbindati, dhammesupi nibbindati, manoviññāṇepi nibbindati, mano­samphas­sepi nibbindati. Yampidaṃ mano­samphas­sa­pac­cayā uppajjati vedayitaṃ sukhaṃ vā dukkhaṃ vā aduk­kha­ma­su­khaṃ vā tasmimpi nibbindati. Nibbindaṃ virajjati; virāgā vimuccati; vimuttasmiṃ vimuttamiti ñāṇaṃ hoti. ‘Khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīyaṃ, nāparaṃ itthattāyā’ti pajānāti. Ayaṃ kho, bhikkhave, sab­bu­pādā­na­pari­yādānāya dhammo”ti.

Dasamaṃ.

Avijjāvaggo paṭhamo.

Avijjā saṃyojanā dve,
āsavena duve vuttā;
Anusayā apare dve,
pariññā dve pariyādinnaṃ;
Vaggo tena pavuccatīti.