’’මහණෙනි, තොපට බහුල කළ යුතු ධර්‍මයද, බහුල නොකළ යුතු ධර්‍මයද දෙසන්නෙමි. (එය හොඳට අසවු, මෙනෙහි කරව්.) මහණෙනි, බහුල නොකළ යුතු ධර්මය කවරේද? වැරදි දෘෂ්ටිය, වැරදි සිතීම, වැරදි කථාව, වැරදි ක්‍රියාව, වැරදි පැවැත්ම, වැරදි වෑයම, වැරදි සිහිය, වැරදි ලෙස සිත එකඟකම, වැරදි නුවණ, වැරදි මිදීමය. මහණෙනි, මෙය බහුල නොකළ යුතු ධර්මයයි කියනු ලැබේ.

’’මහණෙනි, බහුල කළ යුතු ධර්මය කෙසේද? මනා දැනීම, මනා සිතීම, මනා වචන, මනා කර්‍මාන්තය, මනා ජීවිකාව, මනා වෑයම, මනා සිහිකිරීම, මනා සිත එකඟ කිරීම, මනා නුවණ, මනා මිදීම, වෙත්. මහණෙනි, මෙය බහුල කළ යුතු ධර්මයයි කියනු ලැබේ.’’