“Padumuttaro nāma jino,
sabbadhammāna pāragū;
Danto dantaparivuto,
nagarā nikkhamī tadā.

Nagare haṃsavatiyaṃ,
ahosiṃ māliko tadā;
Yaṃ tattha uttamaṃ tīṇi,
padmapupphāni aggahiṃ.

‘Addasaṃ virajaṃ buddhaṃ,
paṭimag­gan­tarā­paṇe;
Saha disvāna sambuddhaṃ,
evaṃ cintesahaṃ tadā.

Kiṃ me imehi pupphehi,
rañño upanitehi me;
Gāmaṃ vā gāmakhettaṃ vā,
sahassaṃ vā labheyyahaṃ.

Adantadamanaṃ vīraṃ,
sabba­satta­su­khā­vahaṃ;
Lokanāthaṃ pūjayitvā,
lacchāmi amataṃ dhanaṃ’.

Evāhaṃ cintayitvāna,
sakaṃ cittaṃ pasādayiṃ;
Tīṇi lohitake gayha,
ākāse ukkhipiṃ tadā.

Mayā ukkhitta­mattamhi,
ākāse patthariṃsu te;
Dhāriṃsu matthake tattha,
uddhaṃvaṇṭā adhomukhā.

Ye keci manujā disvā,
ukkuṭṭhiṃ sampavattayuṃ;
Devatā antalikkhamhi,
sādhukāraṃ pavattayuṃ.

Accheraṃ loke uppannaṃ,
buddha­seṭṭhassa vāhasā;
Sabbe dhammaṃ suṇissāma,
pupphānaṃ vāhasā mayaṃ.

Padumuttaro lokavidū,
āhutīnaṃ paṭiggaho;
Vīthiyañhi ṭhito santo,
imā gāthā abhāsatha.

‘Yo so buddhaṃ apūjesi,
rattapadmehi māṇavo;
Tamahaṃ kittayissāmi,
suṇātha mama bhāsato.

Tiṃ­sakap­pa­sahas­sāni,
devaloke ramissati;
Tiṃsakappāni devindo,
devarajjaṃ karissati.

Mahā­vitthā­rikaṃ nāma,
byamhaṃ hessati tāvade;
Tiyoja­na­satub­biddhaṃ,
diyaḍ­ḍha­sata­vittha­taṃ.

Cattā­ri­sata­sahas­sāni,
niyyūhā ca sumāpitā;
Kūṭā­gāra­varū­petā,
mahā­sayana­maṇ­ḍitā.

Koṭi­sata­sahas­siyo,
parivāressanti accharā;
Kusalā naccagītassa,
vāditepi padakkhiṇā.

Etādise byamhavare,
nārī­gaṇasa­mākule;
Vassissati pupphavasso,
dibbo lohitako sadā.

Bhittikhīle nāgadante,
dvārabāhāya toraṇe;
Cakkamattā lohitakā,
olambissanti tāvade.

Pattena pattasañchanne,
antobyamhavare imaṃ;
Attharitvā pārupitvā,
tuvaṭṭissanti tāvade.

Bhavanaṃ parivāretvā,
samantā satayojane;
Tepi padmā lohitakā,
dibbagandhaṃ pavāyare.

Pañca­satta­tik­khat­tuñca,
cakkavattī bhavissati;
Padesarajjaṃ vipulaṃ,
gaṇanāto asaṅkhiyaṃ.

Sampattiyo duve bhutvā,
anīti anupaddavo;
Sampatte pariyosāne,
nibbānaṃ pāpuṇissati’.

Sudiṭṭho vata me buddho,
vāṇijjaṃ supayojitaṃ;
Padmāni tīṇi pūjetvā,
anubhosiṃ tisampadā.

Ajja me dhammap­pattassa,
vippamuttassa sabbaso;
Supupphitaṃ lohitakaṃ,
dhārayissati matthake.

Mama kammaṃ kathentassa,
padu­mutta­ra­satthuno;
­Satapā­ṇa­sahas­sā­naṃ,
dhammā­bhisa­mayo ahu.

Satasahassito kappe,
yaṃ ­buddha­mabhipū­jayiṃ;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
tipadumānidaṃ phalaṃ.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
bhavā sabbe samūhatā;
Sabbāsavā parikkhīṇā,
natthi dāni punabbhavo.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”. (1486)

Itthaṃ sudaṃ āyasmā tipadumiyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Tipadumi­yat­theras­sāpadā­naṃ dasamaṃ.

Nāga­samāla­vaggo aṭṭhamo.

Tassuddānaṃ

Nāgasamālo padasaññī,
sañña­kālu­vadāyako;
Ekasaññī tiṇasanthāro,
sūci­pāṭali­pupphiyo;
Ṭhitañjalī tipadumī,
gāthāyo pañcasattati.