Aṅguttara Nikāya 10

12. ­Pac­coro­haṇi­vagga

119. Paṭha­ma­pac­coro­haṇī­sutta

Tena kho pana samayena jāṇussoṇi brāhmaṇo tadahuposathe sīsaṃnhāto navaṃ khomayugaṃ nivattho alla­kusa­muṭṭhiṃ ādāya bhagavato avidūre ekamantaṃ ṭhito hoti.

Addasā kho bhagavā jāṇussoṇiṃ brāhmaṇaṃ tadahuposathe sīsaṃnhātaṃ navaṃ khomayugaṃ nivatthaṃ alla­kusa­muṭṭhiṃ ādāya ekamantaṃ ṭhitaṃ. Disvāna jāṇussoṇiṃ brāhmaṇaṃ etadavoca: “kiṃ nu tvaṃ, brāhmaṇa, tadahuposathe sīsaṃnhāto navaṃ khomayugaṃ nivattho alla­kusa­muṭṭhiṃ ādāya ekamantaṃ ṭhito? Kiṃ nvajja brāhma­ṇa­kulassā”ti? “Paccorohaṇī, bho gotama, ajja brāhma­ṇa­kulassā”ti.

“Yathā kathaṃ pana, brāhmaṇa, brāhmaṇānaṃ paccorohaṇī hotī”ti? “Idha, bho gotama, brāhmaṇā tadahuposathe sīsaṃnhātā navaṃ khomayugaṃ nivatthā allena gomayena pathaviṃ opuñjitvā haritehi kusehi pattharitvā antarā ca velaṃ antarā ca agyāgāraṃ seyyaṃ kappenti. Te taṃ rattiṃ tikkhattuṃ paccuṭṭhāya pañjalikā aggiṃ namassanti: ‘paccorohāma bhavantaṃ, paccorohāma bhavantan’ti. Bahukena ca sappi­tela­navanī­tena aggiṃ santappenti. Tassā ca rattiyā accayena paṇītena khādanīyena bhojanīyena brāhmaṇe santappenti. Evaṃ, bho gotama, brāhmaṇānaṃ paccorohaṇī hotī”ti.

“Aññathā kho, brāhmaṇa, brāhmaṇānaṃ paccorohaṇī hoti, aññathā ca pana ariyassa vinaye paccorohaṇī hotī”ti. “Yathā kathaṃ pana, bho gotama, ariyassa vinaye paccorohaṇī hoti? Sādhu me bhavaṃ gotamo tathā dhammaṃ desetu yathā ariyassa vinaye paccorohaṇī hotī”ti.

“Tena hi, brāhmaṇa, suṇāhi, sādhukaṃ manasi karohi; bhāsissāmī”ti. “Evaṃ, bho”ti kho jāṇussoṇi brāhmaṇo bhagavato paccassosi. Bhagavā etadavoca: 

“Idha, brāhmaṇa, ariyasāvako iti paṭi­sañcik­khati: ‘micchādiṭṭhiyā kho pāpako vipāko diṭṭhe ceva dhamme abhisam­parā­yañcā’ti. So iti paṭisaṅkhāya micchādiṭṭhiṃ pajahati; micchādiṭṭhiyā paccorohati.

… ‘Micchā­saṅkap­passa kho pāpako vipāko—diṭṭhe ceva dhamme abhisam­parā­yañcā’ti. So iti paṭisaṅkhāya micchā­saṅkap­paṃ pajahati; micchāsaṅkappā paccorohati.

… ‘Micchāvācāya kho pāpako vipāko—diṭṭhe ceva dhamme abhisam­parā­yañcā’ti. So iti paṭisaṅkhāya micchāvācaṃ pajahati; micchāvācāya paccorohati.

… ‘­Micchā­kam­mantassa kho pāpako vipāko—diṭṭhe ceva dhamme abhisam­parā­yañcā’ti. So iti paṭisaṅkhāya ­micchā­kam­mantaṃ pajahati; micchākammantā paccorohati.

… ‘Micchāājīvassa kho pāpako vipāko—diṭṭhe ceva dhamme abhisam­parā­yañcā’ti. So iti paṭisaṅkhāya micchāājīvaṃ pajahati; micchāājīvā paccorohati.

… ‘Micchā­vāyāmassa kho pāpako vipāko—diṭṭhe ceva dhamme abhisam­parā­yañcā’ti. So iti paṭisaṅkhāya micchāvāyāmaṃ pajahati; micchāvāyāmā paccorohati.

… ‘Micchāsatiyā kho pāpako vipāko—diṭṭhe ceva dhamme abhisam­parā­yañcā’ti. So iti paṭisaṅkhāya micchāsatiṃ pajahati; micchāsatiyā paccorohati.

… ‘Micchā­samā­dhissa kho pāpako vipāko—diṭṭhe ceva dhamme abhisam­parā­yañcā’ti. So iti paṭisaṅkhāya micchāsamādhiṃ pajahati; micchā­samā­dhimhā paccorohati.

… ‘Micchāñāṇassa kho pāpako vipāko—diṭṭhe ceva dhamme abhisam­parā­yañcā’ti. So iti paṭisaṅkhāya micchāñāṇaṃ pajahati; micchāñāṇamhā paccorohati.

… ‘Micchā­vimuttiyā kho pāpako vipāko—diṭṭhe ceva dhamme abhisam­parā­yañcā’ti. So iti paṭisaṅkhāya micchāvimuttiṃ pajahati; micchā­vimuttiyā paccorohati. Evaṃ kho, brāhmaṇa, ariyassa vinaye paccorohaṇī hotī”ti.

“Aññathā, bho gotama, brāhmaṇānaṃ paccorohaṇī, aññathā ca pana ariyassa vinaye paccorohaṇī hoti. Imissā ca, bho gotama, ariyassa vinaye paccorohaṇiyā brāhmaṇānaṃ paccorohaṇī kalaṃ nāgghati soḷasiṃ. Abhikkantaṃ, bho gotama … pe … upāsakaṃ maṃ bhavaṃ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupetaṃ saraṇaṃ gatan”ti.

Sattamaṃ.