Saṃyutta Nikāya 12

3. Dasabalavagga

29. Samaṇab­rāhma­ṇa­sutta

Sāvatthiyaṃ viharati. “Tatra kho … pe … ye hi keci, bhikkhave, samaṇā vā brāhmaṇā vā jarāmaraṇaṃ na parijānanti, ­jarāma­raṇa­sa­muda­yaṃ na parijānanti, ­jarāma­raṇa­nirodhaṃ na parijānanti, ­jarāma­raṇa­nirodha­gā­miniṃ paṭipadaṃ na parijānanti, jātiṃ na parijānanti … pe … bhavaṃ … upādānaṃ … taṇhaṃ … vedanaṃ … phassaṃ … saḷāyatanaṃ … nāmarūpaṃ … viññāṇaṃ … saṅkhāre … saṅ­khā­ra­sa­muda­yaṃ … saṅ­khā­ra­nirodhaṃ … saṅ­khā­ra­nirodha­gā­miniṃ paṭipadaṃ na parijānanti. Na mete, bhikkhave, samaṇā vā brāhmaṇā vā samaṇesu vā samaṇasammatā brāhmaṇesu vā brāhma­ṇa­sammatā. Na ca panete āyasmanto sāmaññatthaṃ vā brahmaññatthaṃ vā diṭṭheva dhamme sayaṃ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharanti.

Ye ca kho keci, bhikkhave, samaṇā vā brāhmaṇā vā jarāmaraṇaṃ parijānanti, ­jarāma­raṇa­sa­muda­yaṃ parijānanti, ­jarāma­raṇa­nirodhaṃ parijānanti, ­jarāma­raṇa­nirodha­gā­miniṃ paṭipadaṃ parijānanti, jātiṃ parijānanti … pe … bhavaṃ … upādānaṃ … taṇhaṃ … vedanaṃ … phassaṃ … saḷāyatanaṃ … nāmarūpaṃ … viññāṇaṃ … saṅkhāre parijānanti, saṅ­khā­ra­sa­muda­yaṃ parijānanti, saṅ­khā­ra­nirodhaṃ parijānanti, saṅ­khā­ra­nirodha­gā­miniṃ paṭipadaṃ parijānanti. Te kho me, bhikkhave, samaṇā vā brāhmaṇā vā samaṇesu ceva samaṇasammatā brāhmaṇesu ca brāhma­ṇa­sammatā. Te ca panāyasmanto sāmaññatthañca brahmañ­ñat­thañca diṭṭheva dhamme sayaṃ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharantī”ti.

Navamaṃ.