Sutta Nipāta 2.8

Dhamma (nāvā) sutta

Yasmā hi dhammaṃ puriso vijaññā,
Indaṃva naṃ devatā pūjayeyya;
So pūjito tasmi pasannacitto,
Bahussuto pātukaroti dhammaṃ.

Tadaṭṭhi­kat­vāna nisamma dhīro,
Dhammā­nu­dhammaṃ paṭipajjamāno;
Viññū vibhāvī nipuṇo ca hoti,
Yo tādisaṃ bhajati appamatto.

Khuddañca bālaṃ upasevamāno,
Anāgatatthañca usūyakañca;
Idheva dhammaṃ avibhāvayitvā,
Avitiṇṇakaṅkho maraṇaṃ upeti.

Yathā naro āpagamotaritvā,
Mahodakaṃ salilaṃ sīghasotaṃ;
So vuyhamāno anusotagāmī,
Kiṃ so pare sakkhati tārayetuṃ.

Tatheva dhammaṃ avibhāvayitvā,
Bahussutānaṃ anisāmayatthaṃ;
Sayaṃ ajānaṃ avitiṇṇakaṅkho,
Kiṃ so pare sakkhati nijjhapetuṃ.

Yathāpi nāvaṃ daḷhamāruhitvā,
Phiyena rittena samaṅgibhūto;
So tāraye tattha bahūpi aññe,
Tatrūpayaññū kusalo mutīmā.

Evampi yo vedagu bhāvitatto,
Bahussuto hoti avedhadhammo;
So kho pare nijjhapaye pajānaṃ,
Sotāva­dhānūpa­ni­sūpa­panne.

Tasmā have sappurisaṃ bhajetha,
Medhāvinañceva bahussutañca;
Aññāya atthaṃ paṭipajjamāno,
Viññātadhammo sa sukhaṃ labhethāti.

Nāvāsuttaṃ aṭṭhamaṃ.